196 αναγνώσεις

Ποιητικά ξανά


Τα  παιδιά του Καλλιτεχνικού σχολείου βλέπουν τον ουρανό με τα μάτια τους, μιλούν μαζί του και δειπνούν, όπως γράφει ο ποιητής , κι ύστερα θυμούνται τον ήλιο που γελούσε και δάκρυζε. Κι ύστερα γράφουν.

Με δημιουργική ανησυχία που εκφράζεται και ποιητικά  τα παιδιά μας και με την παρότρυνση των δασκάλων τους συμμετέχουν χρόνια τώρα σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις και διαγωνισμούς. Πολλές φορές εκτός από τη χαρά της συμμετοχής γνωρίζουν και τη χαρά της βράβευσης.

Το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις Αμπελοκήπων Μενεμένης «Δημήτρης Χορν» συγχαίρει όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες  που πήραν μέρος στον περσινό Ποιητικό Διαγωνισμό της Κεντρικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Θεσσαλονίκης  (σχ. χρονιά 2013-2014), τη Δανάη, τη Σόνια, την Αλίκη που επέλεξαν να εκφραστούν, να μιλήσουν και μέσα από την Ποίηση, καθώς και εκείνους που με τη συμμετοχή τους διακρίθηκαν, όπως:

  • την Αγγελική Μπουκέα, μαθήτρια της γ? γυμνασίου (Α? Βραβείο)
  • την Ελένη Κούρου, μαθήτρια της Α΄ Λυκείου  (Γ΄ Βραβείο)
  • τη Στέλλα Μηνά, μαθήτρια της Β΄ Λυκείου (Β? Έπαινος)
  • τον Στέλιο Βραχνή, μαθητή της Α? Λυκείου (Γ? Έπαινος).

Μπράβο, παιδιά!

Το τέλος αυτού του κειμένου, όπως και την αρχή, το δίνει ο Γιώργος Σαραντάρης: «Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός και με ακούει?» –μικρή ενθύμηση  κάποιων παλαιότερων φιλολόγων, που δίνανε κι αυτοί καθημερινά τον αγώνα τους μέσα στην τάξη, για να αγαπήσουμε όλοι εμείς τον λόγο τον ποιητικό).

Αλεξάνδρα Μυλωνά

Σχολιάστε....